در عذاب بدكاران نورزى ، و اينجا كه من هستم مقام كسى است كه اقرار دارد بر اين كه نعمتهايت را بر او كامل ساخته‌اى و او در برابر لطف تو ، قصور ورزيده و گواهى مىدهد كه در حق خويش ستم روا داشته و نفس خود را با معصيت تباه كرده است . ( 1 ) خداوندا من با توسل به آيين پاك محمدى و تمسّك به ولايت پرنور علوى به درگاهت تقرب مىجويم ، و به وسيلهء آنان رو به سوى تو مىآورم تا مرا از شرّى چنين و چنان در امان دارى و پناهم دهى چون پناه دادن من بر تو آسان و در برابر قدرت كامل تو و توانايى ذات مقدست مشكل نيست ، تو بر همه چيز قادر و توانايى . خداوندا از رحمت بىانتهايت و توفيقات هميشگيت عطا فرما تا بتوانم آن را نردبانى براى عروج به مقام رضوانت قرار داده و از قهر و عقابت ايمن گردم . اى بخشنده‌ترين بخشايندگان . . . » ( 2 ) براستى كه امام عليه السلام مشكلات سياسى سخت و دشوارى را پشت سر گذاشته و در روزگار حكومت اموى در معرض شكنجه‌هاى سهمگينى بوده است زيرا كه سلطهء وقت امام سجاد عليه السلام را بشدت تحت مراقبت سختى گرفته و لحظه به لحظهء او را از نظر دور نمىداشت و با شدّت و سنگدلى فوق العاده‌اى با آن حضرت رفتار مىكرد . اين دعاى شريف سند مطمئنى از انواع مصايب و گرفتاريهاى امام است كه از طرف دشمنان سياسى خود مشاهده كرده ، و بيانگر آن نقشه‌هاى شومى است كه طرح كرده بودند تا به زندگى آن حضرت خاتمه دهند و همچنين دامهايى كه بر سر راه آن بزرگوار گسترده و در آشكار و نهان مكر و حيله‌هايى كه براى نابودى آن امام بزرگوار به كار مىبردند ، آرى دامهاى خود را براى شكار كردن او گسترده بودند و دلهايشان مملو از كينهء آن حضرت بوده است اما خداى تعالى از روى لطف و تفضّل خود نسبت به آن بزرگوار تيرهاى مكر و كين ايشان را به گلوگاههاى خودشان بازگرداند و آنان را گرفتار فتنه و بلا كرد و عذاب دردناكى